هوامش على دفتر الغربة

اسافر لا ادرى الى اين
غادرت المرفأ ولم اودع الطرقات
يازهرة البنفسج
لماذا انت حزينة؟
قلب دامع
ووطنى ذائب فى الضلوع
سافرت وسافرت
وانت حزينة
اين وطنى
اين دمعى
جفت الدموع
وبقى الحزن فى الضلوع
اسافر ولا ادرى
اشتقت لمرفأ لا اتجاوزة
خريطة وطنى فى ذاكرتى
حتى رسمت شعرى
بين جفونى تحجرت الدموع
انا....ذاهب .. سلام

انا.... مسافر .... وداع

هل ساراك يا مغارة قاديشا

وداعا يا صيدا

انا اسافر واعبر البحار
لكن وطنى......

هل حقا خرافة؟
ابى اين انت
اين امى
فى الشتات وجدت نفسى
لكن اسافر واسافر
شاحب هو لونى
حزين هو قلبى
مشتاق لنسيم وطنى
اغمض عيناى اراك فى مخيلتى
كم هى شجونى واحزانى
كم هى اشواقى
اين وطنى

بيروت يا زهرة المدائن
طرابلس وصور وزحلة وجبيل
على مشارفك
القرنة السوداء والمنيطرة
جبل صنيف والكنيسة
تحتضنك
وانت بين ضلوعى
ان جف ادونيس
يرويك نيلى
ان غابت الشمس
فانت قمرى
اناجيك من اعلى الاهرام
من على شط مطروح
اراك
صيدا تنادينى

يا قاهرة المعز
احضنينى وانسينى شجونى
بيروت فى خاطرى
والجنوب يعتصرنى
انت امى واختى
انت حبى وابى
اشجان القلب توجعنى
ونسيم البنفسج ينسينى
انى مسافر
وخرافة الوطن تدهشنى
انت مازلت فى القلب
حتى فى الحلم تنادينى